วันศุกร์ที่ 18 ธันวาคม 2009 เวลา 07:08 น.
ช่วงนี้ใน Twitter กลุ่มเราเปลี่ยน Avatar มาเป็นรูปตอนสมัยเด็กกันใหญ่ รู้สึกว่าคนแรกจะเริ่มมาจาก ด.ช.กั้ง แล้วก็ตามๆกันมา ดูแล้วก็ขำๆกันดีรูปตอนเด็กของแต่ละคน บางคนตอนเด็กน่าร๊ากกกก ตอนโตก็....(ละเอาไว้ ^^) ส่วนบางคนตอนเด็กน่ารักยังไง ตอนโตก็ยังน่ารักอยู่
ช่วงนี้ก็เลยมี Topic คุยย้อนยุคสมัยแฟนฉันกันใหญ่ ใครเป็นลูกคนที่เท่าไหร่ ได้ตังค์ไป รร.วันละกี่บาทกัน และแล้วก็มี Tweet จาก ดญ.ป้าแก้ว ถามขึ้นมาว่า ตอนเด็กเคยเคยอิจฉาหรือแกล้งน้องกันมั๊ย เราก็มานึกๆดู มีรึปล่าวหว่า ไม่มั๊ง...เพราะว่าตอนเด็กๆเราโดนจับไปอยู่กับญาติของพ่องก็เลยไม่มีโอกาสได้แกล้งน้องเท่าไหร่จะได้เจอก็ตอนปิดเทอมแต่ก็จะมีแค่เล่นเจ็บๆกับน้องชายแล้วก็หัวร้างข้างแตกถึงเลือดมีเย็บอยู่ 3-4ครั้ง ที่หนักสุดน่าจะเล่นต่อสู้กันแล้วน้องโดนลำโพงที่แขวนไว้หล่นใส่หัวเย็บกี่เข็มก็ไม่รู้ นอกจากนั้นก็คงมีหกล้มบ้าง ทำแก้วแตกใส่บ้าง (จะว่าไปน้องชายเราก็โดนแผลเย็บเยอะเหมือนกันวุ๊ย) ส่วนน้องสาวไม่ค่อยได้เจ็บมั๊งแต่ตอนเด็กๆก็เล่นแรงๆเหมือนเด็กผู้ชายเลยนะ ก็ยังสงสัยอยู่ว่ารอดจากการเป็นทอมได้ไง นึกไปก็มีอยู่เรื่องนึงไม่ใช่การแกล้งหรืออิจฉาน้อง แต่เป็นเหตุการณ์ที่ทำแล้วตอนนี้ก็ยังรู้สึกแย่ทุกครั้งที่นึกถึง คือตอนเราอายุ 14-15 ชอบไปแอบขโมยตังค์น้องสาวในกระปุกที่เค้าอุตส่าห์เก็บหอมรอมริบยอดเหรียญจากค่าขนมที่แม่ให้หลังเลิกเรียน ตอนแรกๆก็ไม่รู้หรอกแต่ตอนหลังเราแอบขโมยถี่ครั้งแล้วก็เยอะขึ้นในแต่ละครั้งด้วย จนน้องสาวกับแม่จับได้ทุกวันนี้ยังจำภาพน้องสาวที่ร้องไห้ตอนนั้นได้อยู่เลย ..
วันอังคารที่ 06 ตุลาคม 2009 เวลา 16:21 น.
วันนี้ตื่นเช้ามา พอหายสลึมสลือก็นึกได้ว่า วันนี้วันเกิดเรานี่นา สิ่งแรกที่นึกขึ้นได้คือ"แม่"แปลกมาก เราไม่เคยรู้สึกแบบนี้เลยทุกครั้งที่เป็นวันเกิด เกือบทุกๆปีเคยคิดเกือบทุกอย่าง วันนี้จะทำอะไร เที่ยวที่ไหน กินอะไร แต่งตัวยังไง จะมีเซอร์ไพรท์จากใครมั๊ย แต่พออายุเข้า 30 ขึ้นมา ก็เริ่มไม่สนใจวันเกิดแล้ว คิดว่าก็เหมือนกับทุกๆวัน ชีวิตก็ดำเนินไปตามปกติ แต่วันนี้ภาพของแม่ได้ลอยขึ้นมา ทำให้นึกขึ้นได้ว่าเออทำไมเราไม่เคยคิดถึงแม่ในวันที่ท่านให้กำเนิดเราเลยล่ะ
